Saturday, January 23, 2010

အသုပ္သည္လက္သစ္ လုလု

Reactions: 


ေရခဲမႈိလုိ႕လည္းေခၚတဲ့ ေက်ာက္ပြင့္
ကၽြန္မ အင္ဒုိနီးရွားႏိုင္ငံ၊ ဘုိေဂါလ္ျမိဳ႕ေလးကုိ Training Program တစ္ခုအတြက္နဲ႕ သံုးလၾကာေနရဖုိ႕ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႕ညက ရန္ကုန္ကေန စျပီး ထြက္ခဲ့ရတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ ျပည္ပခရီးစဥ္ ဟာ ကၽြန္မအတြက္ အေတာ္ေလး ကသုတ္ကရက္ႏုိင္လြန္းလွတယ္။ အလုပ္ေတြ မ်ားလြန္းလွတာေၾကာင့္ ခရီးထြက္မယ့္ေန႕အထိ ကၽြန္မ ရံုးတက္ေနရတုန္းပါပဲ။ ရံုးကေန လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ ေမာင္ေလး၊ ညီမေလးေတြက အစံုပလံုစိေအာင္ ေလွ်ာက္ျပီး စီစဥ္ေပးတာေတာင္မွ ဘာလက္ေဆာင္ပစၥည္းမွေတာင္ ၀ယ္ခဲ့ဖုိ႕ အခ်ိန္မရခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာအစားအစာကုိ တစ္ရက္မစားရရင္ မေနႏုိင္တဲ့ ကၽြန္မ ျမန္မာအစားအစာေတြကုိ ၁၀ ကီလုိေလာက္ သယ္ခဲ့ပါတယ္။ ဇန္န၀ါရီ ၁၃ ရက္ေန႕ ေန႕လည္ ၁၂ ခြဲေလာက္မွာ ဂ်ာကာတာေလဆိပ္ကုိေရာက္တယ္၊ ေလဆိပ္မွာ ကၽြန္မ အလုပ္က လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြ လာၾကိဳၾကျပီး ကၽြန္မကုိ ဘုိေဂါလ္ျမိဳ႕ေလးကုိ ကားနဲ႕ ေခၚေပးခဲ့တယ္။ ေလဆိပ္ကေန အလုပ္ကုိ ေရာက္ေတာ့ ေန႕လည္ ၂ နာရီ ၄၅ မိနစ္ရွိေနျပီေနာ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာပဲ ကၽြန္မကုိ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးရဲ႕ အိမ္မွာ အိမ္ခန္းစီစဥ္ေပးထားတယ္လုိ႕ ကၽြန္မအလုပ္က ဒါရုိက္တာက ေျပာတဲ့အတြက္ ေနေရးထုိင္ေရးအတြက္ ကၽြန္မ စိတ္ပူပင္ေသာက သက္သာခဲ့ရပါတယ္။

အလုပ္ကေန အိမ္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ အိမ္ရွင္က ညစာကုိ သူစီစဥ္ထားပါတယ္လုိ႕ ေျပာေတာ့ေလ ကၽြန္မ အရမ္း၀မ္းသာသြားတယ္။ ထမင္းကို တစ္ေန႕လံုးမွာ တစ္နပ္ေလးမွ မစားလုိက္ရရင္ မတင္းတိမ္တဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ မေကာင္းတဲ့အက်င့္။ ထမင္းစား ခ်ိန္မွာ သူတုိ႕က ကၽြန္မက အင္ဒုိနီးရွား အစားအစာေတြနဲ႕ ဟင္းေတြ အစံုနဲ႕ ေကၽြးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထမင္းကေလ တကယ့္ကုိ ေၾကာင္စာေလးမွ ေၾကာင္စာေလးပဲ။ အဲ့ဒီထမင္းနဲ႕ ကၽြန္မ ဘယ္လိုမွ မတင္းတိမ္ႏုိင္ဘူးေလ။ ဗုိက္အရမ္းဆာတဲ့အခ်ိန္ ငါးပိရည္ေလးနဲ႕ နယ္စားလုိက္ရမယ္ဆုိရင္ သူတုိ႕ ထည့္ေပးတဲ့ ထမင္းက ကၽြန္မ သံုးလုပ္စာေလာက္ပဲ ရွိလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မေလ ရွိသမွ် အသီးအရြက္ေတြ အကုန္ထုိင္စားပစ္လုိက္တယ္။ ေရွ႕လူေတြေနာက္လူေတြ ကၽြန္မ မၾကည့္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ကၽြန္မရဲ႕ ၀မ္းထဲက အရမ္းကုိ မြတ္သိပ္ေနျပီေလ။

အဲ့ဒီညက ကၽြန္မရဲ႕ ျမန္မာျပည္က လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ ေမာင္ႏွမေတြကုိ ကၽြန္မ ေမးလ္ပုိ႕ခဲ့တယ္၊ ထမင္းမ၀တဲ့အေၾကာင္း ကုိေပါ့။ ထမင္းအရမ္းၾကိဳက္တဲ့ကၽြန္မ၊ ျမန္မာမုန္႕ကလြဲရင္ ကိတ္မုန္႕၊ ေပါင္မုန္႕၊ ပီဇာ ဘာကုိမွ မခံုမင္တဲ့၊ မႏွစ္သက္တဲ့ ကၽြန္မကုိ သနားၾကားတယ္၊ စိတ္လည္း မေကာင္းျဖစ္မိတယ္တဲ့။ ကၽြန္မလည္း အိမ္ရွင္ကုိ ညေန ရံုးဆင္းေတာ့ ေျပာျပတယ္၊ ကၽြန္မ ဆန္ရယ္၊ ထမင္းေပါင္းအုိးရယ္ ၀ယ္ခ်င္ပါတယ္၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္နဲ႕ ဟင္းခ်က္စရာ အသားငါးေတြ ၀ယ္ခ်င္ပါတယ္လုိ႕ေလ။ အိမ္ရွင္က ကၽြန္မကုိ ဆန္မ၀ယ္ပါနဲ႕၊ သူ႕အိမ္မွာ ရွိတာကုိ စားပါလုိ႕ေျပာတယ္။ ကၽြန္မ မေနႏုိင္ေတာ့ပါဘူး၊ ကၽြန္မက ထမင္းစားၾကီးတယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း၊ မေန႕ညက ကၽြန္မ ထမင္းမ၀ဘူးဆုိတဲ့အေၾကာင္းကုိ ရွက္ရွက္နဲ႕ ေျပာျပရပါေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ အိမ္ရွင္လည္း ကၽြန္မကုိ စိတ္ၾကိဳက္၀ယ္ခြင့္ေပးပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္မက ဆီျပန္ဟင္းေတြနဲ႕စာရင္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ အသုပ္ေတြစားရတာကုိ ၾကိဳက္တယ္။ ဘာေတြ႕ေတြ႕ အသုပ္ေကာက္သုပ္ပစ္ လုိက္တာပဲ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္မုိ႕ ျမန္မာကလာကတည္းက ေက်ာက္ပြင့္၊ ၾကက္နားရြက္မႈိ၊ ေငြႏွင္းမႈိေျခာက္အျပင္ အစားအေသာက္ေတြ အစံုသယ္လာခဲ့တာ။ လက္ပံပြင့္ေျခာက္နဲ႕ ဆီးသီးေျခာက္ေတာင္ ပါေသးတယ္။ ေနာက္ရက္ေတြက်မွ ခ်က္ျပီးရင္ ေမာင္ႏွမေတြကုိ မွ်ေ၀ေပးဦးမယ္ေနာ္။

အင္ဒုိနီးရွားေရာက္ ဒုတိယေျမာက္ရက္မွာေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ ညစာကုိ အသုပ္နဲ႕စားဖုိ႕ ျပင္ဆင္ခဲ့ပါတယ္။ ၀ယ္လာတဲ့ ၾကက္သားကုိ ေဆးေၾကာသန္႕စင္ျပီး ဆား၊ သၾကားအနည္းငယ္နဲ႕ နယ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ဒယ္အုိးထဲ ထည့္ျပီး ၾကက္သားကုိ ေလွာ္လုိက္ပါတယ္။ ၾကက္သားထဲကေန အရည္ေတြထြက္လာပါလိမ့္မယ္၊ အဲ့ဒီအရည္ကုန္သြားျပီဆုိေတာ့မွ ေရေလးနည္းနည္းခ်င္းစီထည့္၊ ဒယ္အုိး အဖံုးအုပ္ျပီး ေရအားလံုး ခမ္းသြားျပီး ၾကက္သားက်က္တဲ့အထိ တည္ေပးပါ တယ္ေနာ္။ ေရခမ္းသြားျပီဆုိရင္ေတာ့ ၾကက္သားေတြကုိ ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္ထဲ ထည့္ျပီး အေအးခံထားပါတယ္။

ၾကက္သားကုိလည္း အသားမွ်င္ေလးေတြ ရေအာင္ ႏႊင္ယူပါတယ္။

ၾကက္သား ျပဳတ္ထားစဥ္မွာ ေက်ာက္ပြင့္၊ ၾကက္နားရြက္မႈိနဲ႕ ပဲၾကာဆံတုိ႕ကုိ သီးသန္႕စီ ေရစိမ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေရေႏြး ပြက္ပြက္ဆူထဲကုိ ပဲၾကာဆံအရင္ထည့္ျပဳတ္ပါတယ္၊ ၾကာဆံႏူးျပီဆုိရင္ ၾကြက္နားရြက္မႈိနဲ႕ ေက်ာက္ပြင့္ကုိ ထည့္ျပဳတ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ အားလံုးကုိ ေရေအးေအးနဲ႕ ေသခ်ာေဆးျပီး အေနေတာ္အရြယ္ေလးေတြျဖစ္ေအာင္ ျဖတ္ေတာက္ေပးပါတယ္။

မုန္လာဥနီကုိလည္း ပံုစံမ်ဳိးစံု စိတ္ကူးတည့္ရာေလွ်ာက္လွီးျပီးထည့္ပါတယ္။ ၾကက္သြန္ျဖဴ ၃ မႊာနဲ႕ ၾကက္သြန္နီ ခပ္ေသးေသး တစ္လံုးေလာက္ကုိလည္း ပါးပါးလွီးျပီး ထည့္လုိက္ပါတယ္။ ၾကက္သြန္ျမိတ္နဲ႕ တရုတ္နံနံ နည္းနည္းစီ လွီးထားပါတယ္။ သံပရာသီးေလးေတြလည္း စိတ္ထားပါတယ္။ ငရုတ္သီးကေတာ့ အိမ္ကေန သယ္လာတဲ့ ငရုတ္သီး အေလွာ္မႈန္႕ရယ္၊ ဒီက ငရုတ္သီးရယ္ကုိ နည္းနည္းစီ မွ်ထည့္ဖုိ႕ ျပင္ထားပါတယ္။

အားလံုးအသင့္ျဖစ္ေတာ့ ဇလံုတစ္လံုးထဲကုိ အေပၚက အဆာပလာေတြ အကုန္ထည့္ပါတယ္၊ ငံျပာရည္ ထည့္ပါတယ္။ ဆားရယ္၊ သၾကားအနည္းငယ္လည္း ထည့္ပါတယ္၊ သံပရာရည္ညႇစ္ထည့္ျပီး အားလံုးကုိ ေရာနယ္ပါတယ္။ အရသာအေပါ့အငန္ကုိ ျမည္းျပီး လုိအပ္တာထပ္ျဖည့္ျပီး အေပၚကေန ၾကက္သြန္ျမိတ္ေလးနဲ႕ တရုတ္နံနံေလး ျဖဴးထည့္ပါတယ္။

ကၽြန္မက ထမင္းပူပူေလးကုိ အဲ့ဒီအသုပ္နဲ႕ ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႕ စားတာကုိ ၾကည့္ျပီး ကၽြန္မ အိမ္ရွင္ မိသားစုက အသုပ္ကုိ ျမည္းၾကည့္ခ်င္တယ္လုိ႕ ေျပာပါတယ္။ ျမည္းပါဆုိေတာ့ သူတုိ႕လည္း ပန္းကန္ေလးေတြနဲ႕ ထည့္ျပီး ျမည္းတယ္၊ျပီးေတာ့ သူတုိ႕ သိပ္ၾကိဳက္တယ္လုိ႕ ေျပာပါတယ္။ က်န္းမာေရးနဲ႕ ညီညြတ္တယ္၊ ျပီးေတာ့ ဟင္းသီးဟင္းရြက္၊ အသား အစံုအျပည့္အစံုပါျပီး အခ်ိန္ကုန္ လည္း သက္သာေစတယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေနာက္ရက္က်ရင္္ ရံုးက လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြကုိ ျမည္းဖုိ႕ သုပ္သြားပါလား လုိ႕လည္း အၾကံေပးပါတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႕ ကၽြန္မလည္း ေနာက္ေန႕ ရံုးသြားေတာ့ ေန႕လည္စာအတြက္ အသုပ္သုပ္သြားပါတယ္။ အားလံုးက အသုပ္ကုိ ၾကိဳက္လုိ႕ဆုိျပီး ၀ိုင္းျပီးအားေပးၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ျမန္မာအစားအစာေတြ စားဖူးရေအာင္ တစ္ေန႕ေလာက္ ပါတီလုပ္ရ ေအာင္ဆုိျပီး ေျပာလာေတာ့ ၂၀-၀၁-၁၀ ရက္ (ဗုဒၶဟူးေန႕)မွာ ပါတီေလး လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာပါေနာ္။

ျမန္မာအစားအစာစစ္စစ္ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ေပမယ့္ သူတုိ႕ေတာင္းဆုိတဲ့အတုိင္း ေက်ာက္ပြင့္ပဲၾကာဆံ ၾကက္သားသုပ္နဲ႕အတူ တျခားေသာအတဲြအဖက္မ်ားနဲ႕အတူ အင္ဒုိနီးရွားေရာက္ ျမန္မာအသုပ္သည္လက္သစ္ ကၽြန္မလုလုရဲ႕ လက္ရာေလးေတြနဲ႕ တည္ခင္း ဧည့္ခံခဲ့ပါတယ္။ (သူတုိ႕က ၾကက္သြန္ျဖဴၾကက္သြန္နီကုိ အသုပ္ထဲ ထည့္ရင္ အနံ႕ျပင္းလုိ႕ဆုိျပီး မစားတတ္လုိ႕ ပါတီေန႕က အသုပ္မွာ မထည့္ဘဲ သုပ္ခဲ့ပါတယ္။) အခ်ဳိပြဲကေတာ့ ေျပာင္းဖူးေက်ာက္ေက်ာေပါ့။

အသားေတြငါးေတြနဲ႕ ဟင္းပြဲၾကီး ျမိဳင္ျမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ မဟုတ္လွေပမယ့္ က်န္းမာေရးနဲ႕ ညီညြတ္ျပီး diet လုပ္ခ်င္တဲ့သူေတြ အတြက္ အဆင္ေျပေစတယ္ေလ။ အခုေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ အင္ဒုိနီးရွား အေမအိမ္မွာ ေန႕တုိင္း အဲ့ဒီအသုပ္ကုိ မျဖစ္မေန သုပ္ေပးေနရ ပါတယ္။ သူတုိ႕ သိပ္ၾကိဳက္တယ္ဆုိလုိ႕ ကၽြန္မလည္း ၀မ္းသာလွပါတယ္။ ကေလးႏွစ္ေယာက္က ကၽြန္မဟင္းခ်က္ျပီဆုိ အနားမွာ ရစ္သီရစ္သီလုပ္ေနပါတယ္၊ ဘာဟင္းခ်က္မလဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနျပီး က်က္တာနဲ႕ စားပါေတာ့တယ္၊ ျမန္မာျပည္က သယ္လာတဲ့ ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္လည္း သူတုိ႕က မုန္႕လုိပဲ စားၾကေတာ့ ကုန္ျပီေနာ္။ မနက္ျဖန္ေတာင္ ထပ္ေၾကာ္ေပးရဦးမယ္။

တကယ္ေတာ့ အစားအေသာက္ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးရတာလည္း ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတစ္မ်ဳိးပါပဲလုိ႕ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ တစ္ေယာက္တည္း ပီတိျဖစ္မိရင္း အသက္ရွင္ေနေသးသေရြ႕ က်န္းမာေရးနဲ႕ ညီညြတ္ မွ်တေအာင္ ေနထုိင္စားေသာက္ႏုိင္မယ့္ ဟင္းလ်ာေလးေတြကုိ ၾကိဳးစားခ်က္ျပဳတ္ျပီး ကၽြန္မခ်စ္ေသာ ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးအတြက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား မွ်ေ၀ေပး သြားပါမယ္လုိ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္မိပါတယ္။ က်န္းမာမွလည္း လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကုိ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မွာ မဟုတ္လားေနာ္။

ခ်စ္ေသာေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစေနာ္။

11 comments:

  1. အင္ဒိုနီးရွားကို ေျပာင္းလာရရင္ ေကာင္းမလား????

    ReplyDelete
  2. မမလုရဲ့ အသုတ္လက္သစ္ေလး လာအားေပးသြားတယ္ေနာ္။ ညီမလည္း အသုတ္ၾကိဳက္လို့ ဘာၿဖစ္ၿဖစ္သုတ္စားတယ္ :)

    ReplyDelete
  3. စားခ်င္စရာေလးးး..
    ေနာက္ျပီး..
    ေက်ာက္ပြင့္ဆိုတာ မသိဘူး..မလုလုေရ..

    ReplyDelete
  4. မမလု..ဟင္းခ်က္ေကာင္းပံုမ်ား..အင္ဒိုအထိ နာမည္ၾကီးေနပါေရာလား...
    အသုပ္ေလးကစားခ်င္စရာပါ.. မမလုသုပ္တာေတာ့ စားခ်င္တယ္..တကယ္

    ReplyDelete
  5. မမုိးခ်ဳိေရ ႕ ႕ ႕
    အလည္လာပါလားဟင္၊ ေနာ္ မ။
    စုဗူးေလးေရ ႕ ႕ ႕ အျမဲလာအားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အသုပ္က ထမင္းျမိန္ေစတယ္ေလ။ ကရိကထလည္း မမ်ားဘူး မဟုတ္လား။
    ေပါက္ေရ ႕ ႕ ႕ ေက်ာက္ပြင့္ပံုကုိ ဓာတ္ပံုရုိက္ျပီး တင္ထားတယ္ေနာ္။ ေရခဲမႈိလုိ႕လည္း ေခၚၾကပါတယ္ေနာ္။
    ကူးေလးေရ ႕ ႕
    တုိ႕ဘ၀က ခ်က္ေနရရင္ ေပ်ာ္ေနတာပဲေလ။ အုိးသူၾကီးဇာတာပါတယ္ထင္ပါရဲ႕
    ေနာက္တစ္ခါ ဆံုၾကဦးမွာပါ။ ဆံုတဲ့အခါ ထမင္းဟင္း ခ်က္ေကၽြးပါမယ္ေနာ္။

    ReplyDelete
  6. မလု လက္ရာ အသုပ္ေလးစားခ်င္လိုက္တာ။ မလုရဲ ့
    ျမန္မာျပည္ကသယ္လာတဲ့ အသားအသာေတြလည္း
    မွန္းၿပီး သြားေရက်သြားပါတယ္။
    ႊ့Thomas ကအျမဲေျပာတယ္။ က်မတို ့က ထမင္းကို
    ေတာ္ေတာ္စားႏိုင္တယ္တဲ့။ ဟုတ္တယ္ေနာ္။
    ထမင္းမ်ားမ်ားစားရမွ..
    ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
    ရွင္ေလး

    ReplyDelete
  7. စားခ်င္လိုက္တာ။ ေက်ာက္ပြင့္က ပံုထဲက ေက်ာက္ပြင့္အျဖဴအျပင္ မီးခိုးေရာင္မွ်င္မွ်င္ေလးကိုလည္း ေက်ာက္ပြင့္ေခၚတယ္ေနာ္။ သူမ်ားေတြ စားတာေတြ့ဖူးလို့

    ReplyDelete
  8. မမရွင္ေလးေရ ႕ ႕႕
    ဟုတ္တယ္ေနာ္။ ထမင္းကုိေတာ့ ဗုိက္၀ေနေအာင္ စားရမွ ေက်နပ္တာ။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ လူတစ္ဦးတစ္ႏွစ္ ဆန္ (ဆန္+မုန္႕ဖတ္+ဆန္ၾကာဆံ+အျခားေသာ ျမန္မာမုန္႕မ်ားအပါအ၀င္) စားသံုးမႈႏႈန္းက 215 ကီလုိဂရမ္ေတာင္ ရွိတာေလ။ သူမ်ားႏုိင္ငံထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာသာတယ္။
    SDL ေရ ႕ ႕႕ ေက်ာက္ပြင့္က အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္ေနာ္။ လုတုိ႕ ေမာ္လျမိဳင္၊ က်ဳိကၡမီ၊ စက္စဲဘက္က ေက်ာက္ပြင့္ေတြဆုိရင္ ေသးေသးမွ်င္မွ်င္ ညိဳရင့္ေရာင္ေလး၊ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ ေတြ႕ဖူးတဲ့ ေက်ာက္ပြင့္က မီးခုိးေရာင္လုိလုိ၊ ကရင္မ္ေရာင္လုိလုိ မွ်င္မွ်င္ေလးေတြ၊ သေဘၤာသီးသုပ္ထဲ ထည့္သုပ္ၾက တယ္၊ အခု ေက်ာက္ပြင့္ကလည္း တစ္မ်ဳိးေပါ့ေနာ္။ လု စိတ္ထင္ ေဒသအလုိက္ ေက်ာက္ပြင့္မ်ဳိးေတြလည္း အစံုရွိတယ္ ထင္တယ္ေနာ္။

    ReplyDelete
  9. မဂၤလာပါ..

    အသုပ္ေလး ၀င္စားသြားတယ္။

    စင္ကာပူေရာက္ျဖစ္မယ္ ဆိုရင္လဲ ေျပာအံုးဗ်။ အိမ္လည္လည္ ေခၚခ်င္လို႕။ အသုပ္ သုပ္ခုိင္းဘို႕ မဟုတ္ပါဘူး။ အညာက သရက္သီးကုလားတည္ ေလးနဲ႕ ပဲေလွာ္ ရယ္ ေရေႏြးၾကမ္း ေလးရယ္ နဲ႕ ဧည့္ခံခ်င္လို႕ပါ။ :) :)....

    ခင္မင္စြာျဖင့္
    ကိုမ်ဳိး

    ReplyDelete
  10. ကုိမ်ဳိးေရ ႕ ႕ ႕
    စင္ကာပူကုိေတာ့ ဘယ္ေတာ့ေရာက္မလဲ မသိဘူးေနာ္။ လာျဖစ္ရင္ ေျပာပါမယ္ေနာ္။ အစ္ကုိတုိ႕ ဧည့္ခံတာေလးေတြလည္း စားခ်င္ပါတယ္ေနာ္။ ေက်းဇူးပါအစ္ကုိ

    ReplyDelete
  11. လုလု ေရ လုလုက မမမာရဲ႔အေမနဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလးတူတယ္
    ေစတနာေရာ ခ်က္တာေတြေရာ လုလုေရးတာေလးေတြဖတ္ျပီး
    အေမ႔ကိုအရမ္းသြားတယ္

    ReplyDelete